Κάθε μέρα αφήνω κάτι όμορφο να φύγει για να βρει τον δρόμο του μακρυά μου-και δεν το μετανιώνω! Να δω ως πότε..
Όσο με φοβάμαι εγώ, κανείς δε με φοβάται..
Ήμασταν τότε παιδιά κι είχαμε φίλους καρδιακούς κι εγώ ακόμα παιδί έμεινα.
Γιατί σε διάλεξα για να λερώσω μαζί σου τη σάρκα μου κι όχι την ψυχή μου..
Γιατί αποθήκευσες στη δική μου μνήμη πικρά φιλιά μουσκεμένα με μαύρα δάκρυα, σάλια με άρωμα από πούρο κι υποσχέσεις που ΔΕΝ έδωσα και ΔΕΝ κράτησες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου