®Θάρρος (Συνάντηση μ'έναν εκδότη) ®

Λέγατε, λέγατε, λέγατε, λέγατε, άκουγα, άκουγα, άκουγα, άκουγα.

Λέγατε, λέγατε, λέγατε, λέγατε, άκουγα, άκουγα.

Λέγατε, λέγατε, λέγατε, άκουγα.

Λέγατε, λέγατε, λέγατε, λέγατε, δεν άκουγα πια, χαμογελούσα μέσα από το κατάλληλο ένδυμα! ;-)

Λέγατε, λέγατε, χαμογελούσα-ωραία μέρα ήταν!

Λέγατε, κομπιάζατε, λέγατε, χαμογελούσα-τα νύχια μου πανέμορφα..

Κομπιάζατε, λέγατε, κομπιάζατε, σας διέκοψα.

Ξεστόμισα με -->θάρρος<-- ένα ποσό, χαμόγελο γοητευτικό και σίγουρο.

Χαμογελάσατε αμήχανα.

Πάλι κάτι αρχίσατε να λέτε, σηκώθηκα, φώναξα το ποσό γελαστή 'πού υπογράφω?', έβαλα το παλτό μου-τσάντα δεν έφερα μαζί μου..-κι έφυγα αργά αργά.

Μακρύς ο διάδρομος μπροστά σας, εμένα μ'άρεσε που τον περπάτησα γεμάτη κέφι.. ;-)

Την πόρτα δεν την έκλεισα. Επίτηδες!

Εγώ, κύριε, θάρρος πουλάω. Εσείς γιατί επιμένετε ν'αγοράσετε θράσσος? 

®Γυναίκα®

Η ιστορία είναι βεβαίως παλιά. Και ΓΝΩΣΤΗ.

Υπάρχουν γυναίκες, υπάρχουν και γύναια..

Υπάρχουν γυναίκες για "τσαλάκωμα" της μιας ώρας ή της μιας βραδυάς, υπάρχουν και γυναίκες για μια ζωή!

Η ¨γραμμή¨ ανάμεσα στις δυο κατηγορίες ΔΕΝ είναι λεπτή.

Για παράδειγμα, το γύναιο δεν ξέρει να κρατά τη θέση του, δεν εμπνέει σεβασμό.
Ντρέπεται να το κυκλοφορήσει ένας αξιόλογος άνδρας..ορίζει χαμηλή τιμή κι ανταποκρίνεται άνετα σ'αυτήν!
Μιλάει σαν λιμενεργάτης, ντύνεται σαν γυναίκα του πεζοδρομίου, κουκουλώνει με ηλίθιες δικαιολογίες την αμάθεια της.

Είναι και θέμα ανατροφής, ασφαλώς..

Ένα να ξέρω, ένα έμαθα, μια επιλογή έχω για να μην περάσω αυτήν τη λεπτή γραμμή και να είμαι ΓΥΝΑΙΚΑ με όλη τη σημασία της όμορφης αυτής λέξης:¨Όταν σβήσεις ο ίδιος την τιμή σου, δεν μπορεί να σε υποτιμήσει ΚΑΝΕΙΣ!

Πόσο μάλλον ένα γύναιο..